Ten post będzie o AI, a nie o bieganiu. Przy niedzieli można 😉.

Chociaż obiektywnie dzisiaj biegło mi się doskonale, bo w słuchawkach miałem na loopie ten sam utwór, którym dosłownie nie mogę się nasycić.

Ale po kolei.

Dawno, dawno temu (a musiało to być gdzieś w 1994 roku) mój kolega z klasy dał mi do odsłuchania na walkmanie utwór importowany zza wielkiej wody.

Pamiętam, jak byłem zszokowany tym zupełnie unikalnym, jak na tamte czasy, brzmieniem i rytmem.

To doświadczenie zostawiło w moim mózgu tak trwały ślad, że na przestrzeni kolejnych 30 lat wielokrotnie próbowałem odszukać ten utwór w przepastnych czeluściach internetu.

Bezskutecznie 😒.

Obiektywnie jedyne, co pamiętałem (a jak się później okazało, nawet to było mocno zniekształcone przez procesy pamięciowe), to policyjną syrenę, cztery słowa i charakterystyczny sampel.

To niezbyt nadawało się nawet na najbardziej zaawansowane wyszukiwanie w Google.

Miałem już porzucić wszelką nadzieję, gdy z ciekawości chciałem przetestować integrację ChatGPT ze Spotify. 🟢

Chat zasugerował mi parę utworów, podrzucił kilka playlist, ale nie pokazał absolutnie niczego, z czym nie radziłby sobie sam Spotify.

Z nudów spróbowałem więc odszukać ten „zaginiony” utwór sprzed lat, dyktując głosowo AI wszystko, co zapamiętałem.

ChatGPT dopytał mnie o jakieś szczegóły. Ze dwa razy.

Odpisałem z uśmiechem politowania, bo byłem 100% pewien, że za chwilę dostanę „halucynację roku”.

AI jednak odpowiedział z absolutną pewnością:

➡️ To jest TEN utwór ⬅️

I co?

Faktycznie!

Usłyszeć ten utwór po 30 latach to był całkowity kosmos.

Raz, że była to napawająca nostalgią podróż w czasie.

A dwa, że AI rozłożyła mnie na łopatki tą odpowiedzią!

Jeżeli AI odbierze mi pracę to przynajmniej coś dała w zamian 😉.